20 Mart 2012 Salı

Çocuklar kendine güveni nasıl öğrenir



   Hepimiz zorlu yollardan geçtik ve çoğu zaman darbelerle beslendik büyüdük ve kendine güvenen bireyler haline geldik. Ama bu kademeye gelirken hepimiz farklı şeyler denedik faklı ortamlara girdik. Kimimizi anne babamız destekledi kimimizi öğretmen ya da yakınımızdaki büyüklerimiz ve biz bu sayede büyüdük manevi olarak güçlendik.

   Çocuklarımız bize muhtaç, bizi örnek alan bizim küçük kopyalarımızdır. Onların hatalarında onlara kızarız bazen bağırırız hatta daha ileri gittiklerinde ceza ya da en kötüsü dayak yoluna başvururuz. Hiçbir hatalarında önce kendimizi suçlamayı düşünmeyiz. Örneğin çocuk bardağı düşürüp kırdı ise çok işimizin olduğu bir anda ise bağırabiliriz oysa o bardağı bizde elimizden düşürebilirdik diye düşünmeyiz.
Ya da çocuklarımıza yeter artık çok Tv izledin deriz halbuki bizler eve gelir gelmez Tv açmazmıyız? Daha öncede dediğim gibi çocuklar bizim küçük kopyalarımızdır. Biz ne yaparsak onlarda onu izler çok dikkatli analiz eder ve uygulamaya geçerler. 

   Çocuklarımıza örnek olduğumuzun farkına onların hatalarında farkına varırız. Hiçbir ebeveyn çocuklarına ayna olduğunu kabul etmez. Çocuk bir yanlış yaptıysa bu diğer ebeveynin hatasıdır. Mesela anne sürekli ev işleriyle meşguldür çocuk dersle yada başka bir şeyle ilgili bir şey sorduğunda anne hep aynı cevabı verir oğlum işim var daha sonra… o daha sonra nedense hiç bitmez o vakit hiç gelmez. Bir süre sonra anne çocuğu çağırdığında çocuk da bu defa annesine anne az sonra diye cevap verir. Bu durumda anne kızar öfkelenir ama bir an bile düşünmez sorunun kendinden kaynaklı olduğunu.
Aynı şekilde baba işten gelir çocuk heyecanla kucağına atlamak o günkü yaptıklarını anlatmak ister ama baba dur üzerimi giyeyim dur yavrum gazete okuyum dur haberleri izleyim konuşuruz der ama o konuşma hiç yapılamaz.  Çocukta bir sorun olup da baba konuşmak istediğinde çocuk bu defa kendini açıklamak istemez çünkü babasıyla hiçbir paylaşımı yoktur sorunlarını da bilmese de olur diye düşünür. Yada baba çocuğunu o kadar hafife alır yada alay eder ki çocuk kendine ağır gelen sıkıntı veren olayları babasının çözebileceğini bilse dahi hafife alacağını düşünerek anlatmaktan kaçınır.
    Peki ne yapmalıyız nasıl çocuklarımızı kazanırız nasıl iyi örnek oluruz nasıl kendine güvenen çocuklar yetiştirebilirize gelirsek; öncelikle çok olmasa da kaliteli vakit geçirerek çocuklarımıza yakın olmaya başlarız.  Onların oynamaktan ya da yapmaktan hoşlandıkları şeyleri beraber yaparak işe başlamalıyız. Ama arkadaşı olarak değil anne ya da babası olarak oynamalıyız. Çocuk her zaman karşısındakinin anne baba olduğunu bilmeli saygı ve güvenini yitirmemelidir. Onların çok sevdiği kutu oyunları, satranç gibi oyunlarda hem oyun oynayıp hem sohbet etme imkanınız olur.  Sonraki yapılacak en önemli madde anne babanın bir çok konuda çatışsa bile bu çatışmayı çocuk yanında yapmaması gerekir. Çünkü çocuklar böyle durumlarda kimi güçlü görürlerse ya da kimin savunduğu şey hoşlarına giderse onun yanında olmak diğerini saymamak ya da umursamamak yoluna gidebilirler. Ya da anne baba çatışmasından faydalanmak isteyebilirler. Bunu kullanma yoluna da girebilirler. En iyisi çocuklar yokken kararları alıp en uygulanabilir bir şekilde uygulamaktır.

   Her çocuk normal bir birey olarak önemsenmek ister. Çocuklarınızın sözlerini, davranışlarını önemseyin onlara değer verdiğinizi ,onların hareket ve sözlerine de değer verdiğinizi sık sık gösterin. Sizlere yardımcı olmak istediklerinde beceremeyecekleri bir şey bile olsa onları terslemeyin. Tabi ki bu demek değil ki çocukların her istediğini yapın; isteklerini belirttiklerinde makul ve mantıklı açıklamalar ile olacak bir şeyse yapın ama olumsuz bir şeyse gerekli açıklamayı yaptıktan sonra haklısın bunu çok istediğini biliyorum ama bu yanlış yapmamamız gereken bir şey şeklinde açıklama ile çocuklarımızın yanında olduğumuzu hissettirin..
Çocuklarımızla oyunlar oynarken yaratıcılıklarını geliştiren oyunlar seçmemiz hem onları tanımak için hem de onların gelişimi için çok iyi olur. Sordukları sorulara yaşlarına uygun şekilde cevaplar verilmesi de önemlidir. Zira sizin geçiştirerek cevap vermediğiniz soruların cevaplarını çocuk başka yerlerden beklide yalan yanlış öğrenecektir.  Gerektiğinde bilmiyorum demeniz bilmediğiniz halde yalan söylemenizden tabi ki çok daha iyidir . Çocuklara cezadan çok ödül ile ama asla rüşvet şekline dönüşmeyen şekilde davranırsak olumsuz davranışları kısa sürede olumluya çevirebiliriz. Son olarak çocuklarınızı sevin ve onlara sevginizi göstermekten çekinmeyin. Çocuklar sevilmekten şımarmaz aksine mutlu olur; çocuklar yanlış davranış ve çelişkilerinizden şımarırlar. Siz çocuklarınıza güvenir ve onları da yüreklendirirseniz onlar da ilerde kendilerini iyi ifade eden özgüveni gelişmiş bireyler olurlar.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder